آن آدم که قلم و کاغذ و شور نوشتن را دارد خوشبخت‌ترین آدم است!

من چه خوشبخت بوده‌ام که دنیای نوشتن و کلمه را دارم. کتاب‌ها و نوشته‌های من ثروت زیادی است که دارم. آنچه از زندگی خواسته‌ام و یا آنچه نخواسته‌ام همه را با کلمه و کاغذ دارم. نوشتن نوعی خاطره‌بازی نیست. نوشتن کشف و شهود و زندگی است.

اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ – بخوان به نام پروردگاری که جهان را آفرید.

کتابی را خواندم با عنوان شرح زندگی مرغان دریایی. مطالبی را که نمی‌دانستم. در حین خواندن کتاب کنار دریا و در ساحل بودم و صدای جیغ و فریاد مرغان دریایی در گوش من بود. منقارهایی که باز می‌شد و بسته می‌شد. پرزدن و پرواز و شیرجه بلند. موج دریا. آفتاب درخشان. شب‌های پرستاره. چشم‌های شفاف پرنده‌های سفید. صدای تپش قلب‌های کوچک این موجودات ریز و دوست‌داشتنی.

این‌ها دنیا و شور نوشتن است.

حس کردن خوشبختی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *